7 مارس 2025- یک مطالعه ی مبتنی بر جمعیت کشور کره، ارتباط معنی داری را بین بیماری مزمن کلیوی و افزایش خطر پسوریازیس در بیماران دیابتی نشان داد. یافته های این مطالعه نشان داد که بیماران دیابتی مبتلا به بیماری مزمن کلیه (CKD) در معرض افزایش خطر ابتلا به پسوریازیس هستند.

پژوهشگران در مقاله ی منتشر شده در the Indian Journal of Dermatology, Venereology, and Leprology گزارش دادند که "در بین 840 هزار شرکت‌ کننده، کسانی که eGFR کمتر از 30 داشتند، 17 درصد بیشتر با خطر ابتلا به پسوریازیس مواجه بودند، در حالی که پروتئینوری شدید احتمال را تا 50 درصد افزایش داد. این یافته‌ها پتانسیل eGFR و پروتئینوری را به‌ عنوان نشانگرهای پیش‌بینی ‌کننده برجسته می ‌کنند، و بر اهمیت غربالگری زودهنگام و مدیریت پیشگیرانه تاکید می ‌کنند."

دیابت شیرین (DM) با عوارض مختلفی از جمله بیماری کلیوی و اختلالات پوستی التهابی مانند پسوریازیس همراه است. مطالعات متعدد ارتباط مثبتی را بین پسوریازیس و دیابت نوع 2 یافته اند. شناخت خطر پسوریازیس در بیماران دیابتی بسیار مهم است، زیرا مداخله زودهنگام را امکان پذیر می کند و بینش های ارزشمندی را در مورد مکانیسم های اساسی مشترک هر دو بیماری ارائه می دهد.

با توجه به پیشینه فوق، دکتر Seung Ah Yoo و همکارانش از گروه پوست بیمارستان سنت ماری سئول، وابسته به کالج پزشکی دانشگاه کاتولیک کره، خطر پسوریازیس را در بیماران دیابتی بر اساس میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی جمعیت (eGFR) و میزان پروتئینوریمورد بررسی قرار دادند.

برای این منظور، محققان یک مطالعه کوهورت گذشته نگر با استفاده از داده های سراسری کره از طریق تجزیه و تحلیل داده های اکتشافی انجام دادند. در مجموع 927234 بیمار دیابتی در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. افراد زیر 20 سال، افرادی که از قبل به پسوریازیس مبتلا بودند یا پسوریازیس طی یک سال گذشته برای آنها تشخیص داده شده بود، و مواردی که اطلاعات آنها در دسترس نبود، از مطالعه حذف شدند. پیامد اولیه، ایجاد پسوریازیس بود که طی یک دوره پیگیری 1.68 ± 7.83 ساله بررسی شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  از بین 840395 شرکت کننده، 28010 نفر (3.33%) به پسوریازیس مبتلا شدند.

•  بیماران دیابتی با کاهش شدید عملکرد کلیه (eGFR <30) در مقایسه با افراد دارای عملکرد طبیعی کلیه (eGFR 60-90) 17.3 درصد بیشتر در معرض خطر پسوریازیس بودند.

•  وجود پروتئینوری خطر ابتلا به پسوریازیس را بیشتر افزایش داد و سطوح پروتئینوری بالاتر با خطر بیشتر ابتلا به پسوریازیس مرتبط بود.

•  بیماران مبتلا به پروتئینوری متوسط ​​(2+) 16.4 درصد بیشتر در معرض خطر پسوریازیس بودند، در حالی که بیماران مبتلا به پروتئینوری شدید (3+ و 4+) به ترتیب 43.3 و 50.8 درصد بیشتر از افراد بدون پروتئینوری در معرض پسوریازیس بودند.

محققان تاکید می کنند که کاهش eGFR و بدتر شدن پروتئینوری به طور قابل توجهی خطر ابتلا به پسوریازیس را در بیماران دیابتی افزایش می دهد، این یافته ها بر نیاز به تشخیص و مداخله ی زودهنگام تاکید دارد. از آنجایی که مدیریت پسوریازیس در افراد مبتلا به اختلال عملکرد کلیه به دلیل محدودیت در درمان‌های سرکوب ‌کننده ایمنی سیستمیک چالش‌ برانگیزتر می ‌شود، نظارت پیشگیرانه بر سلامت کلیه بسیار مهم است. علاوه بر این، بیماری مزمن کلیوی خطر مرگ و میر را در بیماران پسوریازیس افزایش می دهد که اهمیت استراتژی های پیشگیرانه را بیشتر نشان می دهد.

محققان نوشتند: " از محدودیت این مطالعه عدم ارزیابی شدت پسوریازیس و عدم بررسی تاثیر عوامل کاهش دهنده قند خون خوراکی بر شدت این بیماری بود، با این حال یافته های ما بینش های ارزشمندی را ارائه می دهد، و از نقش eGFR و پروتئینوری به عنوان نشانگرهای کلیدی پیش بینی کننده برای مداخله ی هدفمند حمایت می کنند."

منبع:

https://medicaldialogues.in/dermatology/news/diabetes-patients-with-kidney-disease-face-higher-psoriasis-risk-study-finds-144108